Sinema dünyasının tartışmalı isimlerinden, özellikle “Human Centipede” üçlemesiyle tanınan Hollandalı yönetmen Tom Six, 2020 yılında multiple skleroz (MS) teşhisi aldığını ve son altı yıldır Amsterdam’daki dairesinde gözlerden uzak bir yaşam sürdüğünü açıkladı. Six, bu süreci ve hastalığıyla mücadelesini konu alan “The End of Tom Six” adlı ev yapımı belgeselini son filmi olarak duyurdu.
Yönetmen, belgeselinde, “Centipede” üçlemesinin ardından çektiği “The Onania Club” filmi için dağıtımcı bulamamanın yarattığı stresin hastalığının seyrini önemli ölçüde kötüleştirdiğini ifade ediyor. 2009 yılında bağımsız bir yapım olarak vizyona giren ve Alman aktör Dieter Laser’in canlandırdığı çılgın bir bilim insanının üç turisti ağızdan anüse cerrahi olarak birleştirmesini konu alan “Human Centipede”, gişede mütevazı bir başarı elde etse de, filmin korkunç tıbbi deneyi küresel popüler kültürde geniş yankı bulmuş, hatta “South Park” ve “The Simpsons” gibi yapımlarda referans gösterilmişti. Six, 2011 ve 2015 yıllarında serinin devam filmlerini çekerek “film kırkayak” konseptini tamamlamıştı. 2018’de ise aşırı insan acısından zevk alan zengin kadınların hikayesini anlatan “The Onania Club”ın fragmanını yayımlamış, ancak film bir dağıtımcı bulamamıştı.
15 Ağustos’ta YouTube üzerinden “dilediğin kadar öde” modeliyle yayımlanacak olan “The End of Tom Six” belgeselinde, Six’in 2020’deki MS tanısından bu yana nasıl bir inziva hayatı yaşadığı detaylandırılıyor. MS, beyin ve omuriliği etkileyen nörolojik bir hastalıktır. Belirtileri ve hastalığın şiddeti hastadan hastaya değişmekle birlikte, aşırı yorgunluk, görme ve hafıza sorunları, kas krampları, spazmlar, sertlik ve hareket güçlüğü veya kaybı gibi semptomları içerebilir.
52 yaşındaki yönetmen, filmde hem kendini hem de röportajı yapan yönetmeni canlandırırken, hastalığının etkilerini “Artık yürüyemiyorum, evimde lanet bir gargoyle gibi sürünüyorum” sözleriyle dile getiriyor ve kendini “dokunulmaz, uluyan bir et yığını” olarak tanımlıyor. Six, birçok MS hastasının teşhis sonrası sağlıklı beslenmeye ve egzersiz yapmaya özen gösterdiğini belirtse de, kendisinin “kendini yok etmeye karşı güçlü bir iştahı” olduğunu ve “ego yıkımında kara kuşağı” bulunduğunu ifade ediyor. Günlük rutinini ipek pijamalarla Çin afyon yatağında uzanmak, opioid ve film noir filmleri izlemek, Havana purosu içmek, tavuk köri, çikolatalı mus ve fıstık ezmesi yemek olarak tanımlıyor. Evden sadece geceleri yakındaki bir kafeye, kafeinsiz kahve içmek için çıktığını belirtiyor.
Six, teşhisini o dönemde açıklamadığını, çünkü “kurban olmaktan ve acınmaktan nefret ettiğini” söylüyor. Yönetmenin bu son filminin ikinci yarısı ise büyük ölçüde film endüstrisindeki “uyanmış korkaklık” ve “güvenli alan ağlakları”na yönelik bir eleştiri niteliği taşıyor. Six, “The Onania Club”ın yayımlanmamasından bu durumu sorumlu tutuyor ve projenin küresel elit komplolarına göndermelerle dolu olduğunu, “Human Centipede’den bile daha başarılı olabileceğini” iddia ediyor. Belgesel boyunca, SS üniforması giyen bir “sansür nazisi”, röportajı keserek hangi sahnelerin kesilmesi veya tetikleyici uyarılarla donatılması gerektiğini belirtiyor.
Tom Six’in yapımcısı Maartje Willems, filmin yayımlanmasıyla birlikte yaptığı açıklamada, “Uzun süreli, aşırı stresli mücadelesi hastalığını hızlandırdı ve vücudunu o kadar harap etti ki, artık yaşamının sonuna yaklaşıyor” ifadelerini kullandı. Bu belgesel, Six’in hem fiziksel hem de sanatsal anlamda bir veda niteliği taşıyan, kendi yaşamına ve sinema dünyasına dair keskin bir hesaplaşması olarak öne çıkıyor.
Bu makale The Guardian Culture kaynağındaki bilgilere dayanarak hazırlanmıştır. Kaynak: The Guardian Culture.
